„Po przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji oraz wysłuchaniu wszystkich głosów
zainteresowanych stron, wobec wielu wątpliwości, Zespół roboczy jednogłośnie uznał, że
przedstawione akta sprawy nie pozwalają obecnie na sformułowanie i uzgodnienie
środowiskowych warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża melafiru „Rybnica I”.” Wskazano w 10 punktach, co Murillo winno uzupełnić.

Zatem mamy ciąg niekończących się uzupełnień. Metauzupełnienia. Uzupełnienie do uzupełnienia, które było uzupełnieniem do niepełnego raportu. Zaczyna w nas budzić się jakiś podziw, że Agarowi się jeszcze chce… jedenasty rok uzupełniać.

Dzięki sprawnej organizacji wypowiedzi dopilnowanej przez prowadzącego,  posiedzenie przebiegało płynnie, bez większych zakłóceń i osobistych wycieczek. Każda ze stron miała możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Posiedzenie podzielono na 3 części: oficjalną prezentację stanowisk, dyskusję i głosowanie członków Komisji w którym nie brali już udziału inni zebrani.

Niemniej już na wstępie, prezes Wilkołek zgłosił wniosek o wyłączenie z głosowania Aureliusza Mikłaszewskiego, z czym nie zgodził się prowadzący. Dr Mikłaszewski, chociaż nieobecny, jest pełnoprawnym członkiem Komisji. Do przedstawienia swojego stanowiska upełnomocnił 2 osoby, które nie mogły jednakże głosować w jego imieniu. Z głosowania wyłączono także Andrzeja Jasińskiego jako twórcy koreferatu przychylnego Murillo. Po krótkich ustaleniach dotyczących wewnętrznych spraw Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska głos zabrali przedstawiciele Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu – Anna Bonik i Rafał Klodek.

Przedstawiciele RDOŚ podtrzymali wątpliwości co do realizacji przedsięwzięcia ujęte w piśmie do GDOŚ z 30 września 2011  (patrz rdos do gdos). Korzystając ze zdjęć paralotniarskich ( z naszej strony internetowej) wskazywano na brak merytorycznej analizy oddziaływań skumulowanych dwóch kopalni, istniejącej i planowanej (wówczas wtrącił się Wilkołek, że ” jest to bez znaczenia”, lecz został upomniany przez prowadzącego, że to ma znaczenie dla RDOŚ ). Wspomniano także o sprzecznych ekspertyzach ornitologicznych, a także podkreślono, że autor raportu Murillo wręcz  wyraża postawę, że nie zamierza  tłumaczyć RDOŚ niektórych niejasności. Scharakteryzowano także krótko konflikty społeczne jakie rodzi to przedsięwzięcie. Zakrzewski skomentował wystąpienie zauważając, że to RDOŚ podejmuje decyzję o uzgodnieniu i kształtuje warunki środowiskowe, zatem ” z niepokojem usłyszałem, że inwestor jest niechętny w uzupełnianiu dokumentacji.”

Następnie prowadzący odczytał list burmistrza Mieroszowa Andrzeja Laszkiewicza. Wymowa listu jest taka sama jak w piśmie jakie Laszkiewicz wystosował do prezydenta Wałbrzycha Romana Szełemeja z 7 września 2011 jako odpowiedź na negatywne stanowisko prezydenta wobec uruchomienia kopalni (2011_09_17_odpowiedz_burmistrza). Laszkiewicz jednoznacznie opowiada się za wydobyciem melafiru. Pisze o sprawie, która znana jest z „manipulujących stron internetowych”. Powtarza niezmiennie podstawowe argumenty jakie wygłasza od kilku lat: o strategii turystycznej gminy, zasobności gminy w melafir ( zaledwie, jak pisze, 16 takich miejsc na Dolnym Śląsku), wpływach z podatku od nieruchomości i zmniejszeniu bezrobocia, a także zapotrzebowaniu na kamień do budowy kolei szybkiego ruchu i dróg.

Po odczytaniu listu burmistrza, Wilkołek odczytał kolejno teksty z przeźroczy jakie wyświetlał, dotyczące samej spółki jak i rodzaju przedsięwzięcia. Opowiedział o swoich kwalifikacjach. Powoływał się na kompetencje i pracę dr Mirandy Ptak: „Metoda oceny możliwości prowadzenia odkrywkowej działalności górniczej oddziałującej na obszary Natury 2000″.  Odniósł się także do treści pisma RDOŚ. Wspomniał o „napastliwej i pozamerytorycznej kampanii przeciwników kopalni”, a na koniec o „historii pewnej znajomości”. Rozdał zebranym kilkadziesiąt zeszytów z materiałami i podpisami zwolenników uruchomienia kopalni.

Poza znanymi, ujętymi w raporcie Murillo, tezami, które mają przemawiać za powstaniem kopalni, Wilkołek przedstawił bardziej szczegółowo kim jest inwestor. Okazuje się, że firma Murillo założona w 2001 roku pod nazwą Agar  Sp.o.o. jest spółką celową i nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej poza czynnościami zmierzającymi do uruchomienia eksploatacji złoża melafiru. Najważniejszymi  podmiotami Grupy Kapitałowej Murillo są: AWIM Kraków SP. z o. o., AWIM Development Sp.o.o., AWIM Śliczna Sp.o.o, Hotels Global Investment Sp.o.o i Murillo Sp.o.o.. Warto zauważyć, że prezes Murillo jest także prezesem AWIM-u (Jerzy Wilkołek w Krajowym Rejestrze Sądowym – KtoKogo). W ciągu 5 ostatnich lat Grupa zbudowała i sprzedała 750 mieszkań własnościowych i powierzchni handlowych oraz uruchomiła hotel należący do sieci Hilton Garden Inn. Traktując ocenę RDOŚ jako subiektywną, Wilkołek powołał się na pracę dr Mirandy Ptak, z której ma wynikać, że według jej kryteriów, tj metody KZN2000/mAHP,  to przedsięwzięcie polegające na eksploatacji złoża melafiru masywu Klin leżące na obszarze Natura 2000 klasyfikuje się jako działalność dopuszczona.  Wilkołek uważa, że to przemysł wydobywczy jest inicjatorem sieci Natura 2000 ( Wspólnota Węgla i Stali) i wynika z troski górnictwa o naturę. Ta forma ma mieć elastyczną, a nie konserwatorską postać. Należy umożliwić współistnienie górnictwa i Natury 2000 w duchu zrównoważonego rozwoju. Mieszkańcy sołectwa Rybnica Leśna, twierdził Wilkołek, podjęli negocjacje z przedsiębiorcą i w zamian za pewne rekompensaty udzielili poparcia dla obecnej i planowanej kopalni.

Na koniec przemknęło przed publicznością przeźrocze o pozamerytorycznej kampanii przeciwników kopalni. Znajdujemy tam, a jakże, fragmenty naszej mównicy: dwie pierwsze zwrotki wiersza „Żale nad łąką” oraz zdjęcie z akcji bezpośredniej podczas Biegu Gwarków. Panie Wilkołek, Mickiewicz to może nie jest, ale żeby „prymitywny wierszyk.” Mówimy o sprawie używając różnych form przekazu. Merytorycznych analiz jest aż nadto, zarówno na blogu jak i w szeregu dokumentach jakie otrzymują na bieżąco od 10 lat instytucje odpowiedzialne za decyzje środowiskowe. Trzeba po prostu do nich zaglądać i czytać ze zrozumieniem.

Ostatnie przeźrocze, niezwykle merytoryczne , zatytułowano „Historia pewnej znajomości”: pewien ptak, wg Wilkołka pleszka ( nie pleszka, panie Wilkołek, ale pliszka, to inny gatunek), zagnieździł się w ładowarce Komatsu na terenie kamieniołomu. Cudowny przykład współistnienia górnictwa i przyrody… Osobiście mogę dodać kolejne gatunki, które niewątpliwie pojawiają się na terenie kopalni, w tym muchę domową.

Zakrzewski zauważył, że nie ważne jaka jest spółka, lecz istotne jest jej oddziaływanie na środowisko. Przedstawiciel RDOŚ zaprotestował przeciwko twierdzeniom o nieobiektywności dyrektora ochrony środowiska we Wrocławiu. Marek Schechtel wyjaśniał kwestię działek należących do Agaru.

Głos zabrał Mirosław Okińczyc, autor raportu Murillo, uzupełniając wystąpienie Wilkołka. Zaczął od obarczenia winą organizacji ekologicznych za utrudnienia w postępowaniu. Można się domyślać, powiedział, że wszyscy cofają się przed organizacjami ekologicznymi, przez co przedłużają się procedury. Odniósł się do kilku spraw z raportu: braku radioaktywności uranowej, co potwierdziły pomiary Państwowej Agencji Atomistyki; niemożliwości zanieczyszczenia rzeki Rybnej: to potok zmienny, górski i wodę tę można odprowadzać; zanieczyszczenie wód jedynie cząstkami mineralnymi; zapylenie jest niewielkie; nie można obarczać użytkownika drogi za hałas, lecz należy zmienić nawierzchnię, co spowoduje poprawę o 2-3 decybele. Sprzeczność inwentaryzacji ornitologicznej, której wiarygodności nikt nie kwestionuje, wynika tylko z tego, że Cezary Dziuba wykonał inwentaryzację, a on wraz z Lontkowskim wspólnie dokonali oceny w Aneksie do raportu. Istnieje dużo przesady w ochronie ptactwa, co tylko blokuje inwestycje. Jego zdaniem, zasada ostrożności jest zabójcza dla inwestycji. Nie bardzo wie, co ktoś ma na myśli mówiąc o spójności Natury 2000. Uważa się za człowieka myślącego racjonalistycznie. Te tereny leśne przewidziane są do wyrębu do 2018 r..

Kolejny mówca, Andrzej Jasiński, bronił swojego koreferatu. Mówił, że zna obszar przedmiotowy, jako geolog zna jakość tych skał, posiada stosunek sentymentalny do tamtych obszarów. W Sudetach jest podniesione tło radioaktywności uranowej, ale nie zagraża ono ludziom. Sam pochodzi z Kowar, gdzie znajdowała się kopalnia uranu i jest zdrowy, i silny. Schronisko Andrzejówka nie ucierpi. Zachodzi przesłanka, że inwestycja ma charakter nadrzędnego interesu publicznego. Ów wysokojakościowy melafir może być wykorzystany do kolei wysokiej szybkości. Lepiej  budować na terenie, gdzie już znajdują się podobne obiekty. Rośliny chronione nie znajdują się na terenie górniczym.  Na podstawie obserwacji fauny terenu kopalni Rybnica Leśna, można założyć, że będzie  zachowywała się podobnie na obszarze planowanej kopalni. Istnieje rzeczywiście problem odwodnienia terenu, należy więc wziąć pod uwagę nawadnianie. Ważne jest, aby na początek kopalnia współpracowała z biologami. Można określić granice występowania roślin chronionych. Przedsięwzięcie nie ma znaczenia transgranicznego. Co do konfliktów społecznych, to wyraził się, że istnieje lista poparcia kopalni, ale zna też takie protesty, które cechują „wysokie cele i niskie pobudki”.

Przedstawiciele Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska analizowali dokumenty inwestora pod kątem formalno-prawnym i sieci Natura 2000. Podtrzymali wątpliwości wyrażone w pismach, m.in 42.35.2011 – opinia na KKOS 08.12.2011.  Zwrócili uwagę, że inwestycja wg rycin i opisów  czasami wchodzi, a czasami nie wchodzi na teren parku krajobrazowego. Niemniej leży w otulinie parku krajobrazowego. Takie przedsięwzięcie w opinii departamentów GDOŚ nie wiąże się z interesem publicznym. Brak jasnej metodyki przeprowadzenia tej inwentaryzacji. Jest to obszar nieprzemysłowy. Wpływ nieoszacowany. Brak analiz oddziaływań skumulowanych. Udział sóweczki to ponad 2%. Wnioski są nieadekwatne do inwentaryzacji. Nadrzędny interes publiczny to także cele dyrektywy (6.4 Dyrektywy Siedliskowej). Zakłada się wycinkę 23 h świerczyny, podaje się, że ptaki będą się przemieszczać. Dokąd ?  Nie podano jakości okolicy do której miałyby się przemieszczać. Czy raczej nie zajdzie tam płoszenie ptaków ? Czy nie będzie dochodziło do przesuszania obszarów wokół kopalni ? Czy wtedy nie będzi za późno na jakiekolwiek działania ochroniarskie ?

Prowadzący odczytał pismo dyrektora parków krajobrazowych, w którym dyrektor L. Mazur analizuje naruszenie zakazów w sytuacji przekroczenia granic parku krajobrazowego Sudety Wałbrzyskie, a także zwraca uwagę na otulinę parku. Zakrzewski omówił także sprawę transgraniczności do której Polska jest zobowiązana. Rząd czeski wniósł o dokonanie raportu transgranicznego w przedmiotowej sprawie.

W wyniku przedstawionych analiz instytucji środowiskowych co do granic inwestycji, wynikł spór o jej zasięg. Marek Schechtel udowadniał pokazując mapę, która była podstawą planowania kopalni, a która różni się od mapy posiadanej przez dyrekcje ochrony środowiska. Ta sprawa zaważy na dalszych pracach Komisji w tym dniu. Po oficjalnych prezentacjach był czas na dyskusję.

W jej trakcie swoje stanowiska przedstawili przedstawiciele organizacji społecznych i ekologicznych, a także członkowie Komisji przysłuchujący się wystąpieniom.  Stowarzyszenie Obrony Praw Mieszkańców Wałbrzycha przedstawiła opinię prezydenta Wałbrzycha Romana Szełemeja, który zdecydowanie domaga się nieuzgodnienia inwestycji. Omówiono zagrożenia i uciążliwości jakie niesie ze sobą uruchomienie kopalni dla mieszkańców Podgórza. Teresa Roszkowiak podważyła tezy przedstawicieli inwestora o niewielkich uciążliwościach transportu, obecnej i przyszłej kopalni. Hałas, wysoka częstotliwość przejazdu ciężarówek, niszczenie nawierzchni drogi, która nie nadaje się do takich obciążeń, pękanie budynków, niebezpieczeństwo drogowe. W ciągu 10 lat wyodrębnił się poważny ruch sprzeciwu mieszkańców m.in Podgórza.

Ze strony Sołectwa Rybnica Leśna podkreślono, że Stowarzyszenie Miłośników Rybnicy Leśnej ( Adam Bierda reprezentował to stowarzyszenie) nie reprezentuje wszystkich mieszkańców Rybnicy. Na ostatnim zebraniu sołeckim zebrano kolejne podpisy przeciwko inwestycji, które przekazano prowadzącemu. Odczytano i przekazano także list od radnej Sokołowska w którym Justyna Pichowicz w imieniu mieszkańców Sokołowska sprzeciwia się uruchomieniu kopalni jako zagrażającej strategii turystycznej gminy i uzdrowiskowym aspiracjom Sokołowska.

Stanowisko Pracowni na rzecz Wszystkich Istot i Aureliusza Mikłaszewskiego przedstawił Krzysztof Okrasiński w dokładnym merytorycznie  i okraszonym zdjęciami wystąpieniu. Opisał obszar sporu, omówił formalne i prawne słabości raportu Okińczyca, brak interesu publicznego. Wskazał na konfliktowość przedsięwzięcia zarówno z przyrodniczego punktu widzenia jak i społecznego. Albert Rubacha z DROP-u uzupełnił wystąpienia przedmówców wskazując na metodyczne braki i niedoszacowanie inwentaryzacji, której był świadkiem. Zaapelował do członków Komisji o zapoznanie się z analizami stron postępowania i osób prywatnych. Wyjaśnił sprzeczność w ocenie ornitologicznej o której mówi RDOŚ, a o której autor raportu oględnie wzmiankował w wystąpieniu. Pierwszy ekspert ornitologiczny ( tak samo jak i niektórzy pozostali ) zrezygnował z podpisania się pod raportem z powodu nieadekwatności wniosków do przeprowadzonej inwentaryzacji. Okińczyc wówczas zaangażował Jana Lontkowskiego do wspólnej oceny na korzyść Murillo.

Wskazano również na zagrożenia dla bezkręgowców jak populacje tamtejszych motyli, w tym niepylak mnemozyna. Poza tym, zebrano ponad 2400 podpisów, w tym kilkaset z gminy Mieroszów (np. prawie 100 z Rybnicy Leśnej oraz Kamionki i ponad 100 z Sokołowska, prawie 300 z Unisławia Śląskiego), co przeczy tezie Wilkołka, że mieszkańcy masowo popierają kopalnię. Konfliktowość wywołuje nie tylko lokalizacja i perspektywa obniżenia jeszcze bardziej jakości życia oraz poważne uciążliwości, utrata miejsc pracy itd, ale także sposób prowadzenia sprawy od 2001 roku. Przedsięwzięcie postrzegane jest jako owoc przestępstwa, to znaczy korupcji, o czym informuje prawomocny wyrok sądu świdnickiego z 30 marca 2010. Budzi to uzasadniony sprzeciw i oburzenie wśród mieszkańców.

Wyrażenie „owoc przestępstwa” zbulwersowało Marka Schechtela, który zagroził procesem sądowym, prawdopodobnie z art. 212 KK. Paradoksalnie, choć nie padło żadne nazwisko, oburzył się człowiek, który publicznie przyznał się do osądzenia, a miało to miejsce w Rybnicy Leśnej 1 lipca 2011 na zebraniu sołeckim. Poruszyło to wtedy zebranych. Mówiono o bezczelności i braku wiarygodności. Fakt, że kilku członków zarządu i radnych gminy Mieroszów oraz jeden z pracowników Agaru dopuścili się korupcji, co stawia pod znakiem zapytania uczciwość zarówno sprzedaży gruntów jak i dalszych działań związanych z uruchomieniem kopalni oburza wielu mieszkańców. Gmina jest mała, osądzone osoby są znane. Mieszkańcy pytają: jaka jest wiarygodność inwestora, który dopuszcza się takich rzeczy ? Gdzie w tym wszystkim przejrzystość i demokracja ? Dlaczego przestępcy nadal prowadzą tę grę górniczą ? Dlaczego to działo się i poniekąd dzieje się za naszymi plecami i wbrew naszym interesom, a naszym kosztem ? Korzysta na tym wąskie grono wybranych. Co więcej, nie wyciągnięto z tego żadnych konsekwencji. Grunty nadal należą do Agaru, a burmistrz i niektórzy radni wspierają swoimi decyzjami od lat Agar/Murillo jak gdyby nigdy nic się nie stało. Gdzie jest zwykła uczciwość ? Takie postępowanie  jest cyniczne i bezczelne.

Tomasz Świtoń jako dzierżawca Andrzejówki podkreślił, że bardzo dobrze zna wpływ istniejącej kopalni  na okolice od wielu lat. Ludzie przyjeżdżają nie dla kopalni, lecz dla odpoczynku. Dzięki ciężkiej pracy najemców powiększa się liczba osób odwiedzających przełęcz Trzech Dolin. Odniósł się do stanowiska Okińczyca o wielowariantowości przedsięwzięcia i wyborze wariantu najmniej szkodliwego (Ia): zakłada się produkcję na 50 lat, nie dożyję zakończenia eksploatacji. Sokół, o którym pisze Okińczyc, równie dobrze może skolonizować istniejący kamieniołom po jego zamknięciu. Pan Jasiński twierdzi, że skoro jest jeden łom to może i powstać drugi, czy skoro jest jeden wrzód to i drugi należy wyhodować ? Wskazał na niewłaściwie dokonywane pomiary. W trakcie pomiarów m.in. zapylenia, czy hałasu, kopalnia ogranicza lub zatrzymuje produkcję.

Z pytaniami i wątpliwościami do inwestora wystąpiło kilku członków Komisji. Pytano o metodykę inwentaryzacji, o alternatywną drogę dla urobku, a także, czy to nie jest ” ożywianie trupa”. Wszak swego czasu już Agar podchodził do uruchomienia kopalni i nie otrzymał zgody. Skąd informacja o wyrębie do 2018 skoro lasy państwowe mają obowiązek zalesiania ? Poddawano w wątpliwość, na podstawie dyrektyw unijnych,  dążenie do uznania inwestycji jako nadrzędny interes publiczny. Zastanawiano się nad tym, czy przeprowadzono konsultacje społeczne i dlaczego taka pewność bije z raportu w materii tak subtelnej i wieloaspektowej.

Część trzecia posiedzenia była zamknięta, spotkali się wyłącznie członkowie Komisji. Ostatecznie nie wydano opinii. Wezwano inwestora do uzupełnienia dokumentacji, m.in. w sprawie granic kopalni i parku krajobrazowego.

Jak czytamy w zaproszeniu Prezydium Komisji, ” z wnioskiem o zwołanie posiedzenia Krajowej Komisji wystąpił Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu, mając na uwadze nieodwracalność skutków decyzji (realizacji kopalni odkrywkowej) oraz w związku z trudnością jednoznacznej oceny czy w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji nie wystąpi znaczące negatywne oddziaływanie na przedmioty ochrony obszarów Natura 2000 i ich intergralność: „Góry Kamienne” oraz „Sudety Wałbrzysko-Kamiennogórskie”.

Na posiedzeniu zostanie opracowany koreferat do dokumentacji przesłanej przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu. Koreferat będzie odnosił się do:

* Oddziaływania na przedmioty ochrony obszarów Natura 2000 „Góry Kamienne”  kod PLH020038 oraz „Sudety Wałbrzysko-Kamiennogórskie kod PLB020010;
* wymogi dotyczące ochrony gatunkowej wynikające z prawa wspólnotowego oraz krajowego;
* zakazy obowiązujące w Parku Krajobrazowym Sudetów Wałbrzyskich (w tym szczegółowa analiza zakresu i charakteru przedmiotowego przedsięwzięcia w świetle wymogów art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami);
* oddziaływanie skumulowane na obszary chronione planowanego przedsięwzięcia z funkcjonującym wydobyciem melafiru ze złoża „Rybnica Leśna” (projektowane przedsięwzięcie znajduje się 320 m od granicy funkcjonującej kopalni);
* ocenę oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia pod kątem konfliktów społecznych.”

Tyle treść zaproszenia. Krajowa Komisja do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko jest organem doradczym, tak samo jak jej regionalny odpowiednik przy RDOŚ. Do jej zadań należy wydawanie opinii w sprawach należących do kompetencji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i projektów aktów prawnych dotyczących ocen oddziaływania na środowisko. Więcej o KKOOŚ na stronie GDOŚ.

Wczytując się w  dość obszerny skład osobowy KKOOŚ napotykamy, a jakże, na znajome postaci. Przewodniczącym Komisji jest… nie kto inny jak prof. dr. hab inż Andrzej Jasiński. Dla przypomnienia, Andrzej Jasiński jest także członkiem Regionalnej Komisji, która stosunkiem głosów 9:6 wydała pozytywną opinię dla inwestora Murillo. Walnie przyczynił się do ukształtowania takiej postawy RKOOŚ przedstawiając swój  koreferat, w którym cytuje obszerne fragmenty raportu Okińczyca chwaląc go za merytoryczną jakość. Jakość, którą poddał w wątpliwość także wrocławski RDOŚ. Jasiński, nie trudząc się głębszą analizą, podporządkowuje rzeczywistość społeczno-przyrodniczą Gór Suchych interesom wąskiej grupy przemysłowców i związanych z nimi polityków. Jak mówi poeta: ” … przemysłem nabrzmiały.”    

Komisja liczy 54 członków. Wśród nich odnajdujemy innego „prof. dr hab inż.” – Jerzego Zwoździaka, który odwrotnie – jest przewodniczącym RKOOŚ, a członkiem KKOOŚ. 6 lat temu pozytywnie opiniował raport sporządzony dla Agaru.

Dowiadujemy się także, że zaproszenie na spotkanie uzyskało Stowarzyszenie Miłośników Rybnicy Leśnej, czyli ni mniej ni więcej Adam Bierda. Czy chodzi o głos ludu ? O święta naiwności ! Bierda był i jest główną postacią krzewiącą radosną nowinę o dziejowej konieczności uruchomienia kopalni. Prokuratura świdnicka coś wie na ten temat…

Tak, czy inaczej, mamy nadzieję, że grupa zwolenników zachowania góry Klin i Bukowca, także zostanie usłyszana. Nasuwa się jednak pytanie: w jaki sposób grupa warszawskich doradców środowiskowych, która w większości zapewne ma nikłe pojęcie o tym, gdzie leży Andrzejówka i góra Klin, dla której problemy mieszkańców  gminy Mieroszów są tak bliskie i znane jak życie codzienne w Kongo, a która być może opiera się, jeśli w ogóle, wyłącznie na raporcie Okińczyca i referacie Jasińskiego, ma ocenić stopień zagrożenia inwestycji dla przyrody i ludzi ?    Zza biurka… znad Alei Ujazdowskich… wydarzenie, które określi los tego obszaru na co najmniej pięćdziesiąt lat.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu zapowiedział, że wyda decyzję dotyczącą kopalni na Klinie w ciągu 20 dni od posiedzenia Krajowej Komisji.

Eustroma reticulata to motyl z rodziny miernikowcowatych Geometridae pojawiający się w środowisku wilgotnych lasów liściastych, zwłaszcza ols i łęgów w okresie od czerwca do lipca, ale czasami występuje drugie pokolenie w sierpniu. Niewielki, rozpiętość skrzydeł 24-26 mm. Uroczy, dywanowy: czarnobrunatne tło przedniego skrzydła z cienkimi, białymi przepaskami i żyłkami. U samca środkowa plamka jest ruda. Tylne skrzydło jest szare i również z białawymi, drobnymi przepaskami.

Wygląd natchnął zatem do nadania mu takiej nazwy rodzajowej i gatunkowej. Greckie „eu-stroma” znaczy „właściwy, piękny dywan, podściółka, kołdra lub materac”, natomiast  łacińskie „reticulata” – „siatkowany”. Anglicy zwą go netted carpet – dywan/kobierzec siatkowany; Niemcy zaś nawiązują zarówno do białych linii – Netzspanner,  jak i rośliny pokarmowej gąsienicy – Springkrautnetzspanner.  Polacy mówią na niego paśnik żyłkowiak, przy czym rodzajowa nazwa „paśnik” jest szeroka, określa się nią nie tylko Eustroma, ale i inne rodzaje miernikowców jak Thera, Nebula, Cosmorhoe itd. Dlatego pozwalamy sobie nadać mu własną nazwę „kobierczyk” (Eustroma). Jest jak piękny, brunatny kobierzec z siecią białych przepasek. Kobierczyk żyłkowiak. Może nazwa się przyjmie.

Poniższe zdjęcie kobierczyka zostało zrobione przez Stanisława Krejcika koło Rymarzowa w Czechach, w kraju morawsko-śląskim i pochodzi ze strony meloidae.com. Rymarzów leży ok. 150 km od Andrzejówki. Malkiewicz stwierdził występowanie motyla jeszcze w latach 90-tych koło Karpacza, Międzygórza i Kletna. Uznaje go za rzadko notowany gatunek w Sudetach poza którymi nie był spotykany na Dolnym Śląsku (patrz: Przegląd Przyrodniczy XII 1-2, 2001). W Raporcie Murillo dodaje, że do 2001 r. figurował w Czerwonej księdze zwierząt zagrożonych i ginących w Polsce.

Zanik i powrót kobierczyka żyłkowiaka do Derwentwater

Żółto-zielone gąsienice żyłkowiaka żerują wyłącznie na niecierpku pospolitym, który jest gatunkiem rodzimym zarówno dla Anglii jak i dla Polski. Jaja składane są pojedynczo na Impatiens noli-tangere. Gąsienice przechodzą cztery linienia. Zimują jako poczwarki w ziemi.  Nagłe załamanie się już i tak niewielkiej populacji niecierpka w północno-zachodniej Anglii pod koniec XX wieku, prawdopodobnie z powodu łagodnych zim skutkującym niedostatecznym kiełkowaniem roślin, wpłynęło na pojaw kobierczyka. Izolowana kolonia motyla w Derwentwater, nieprzerwanie notowana od 1897 roku, praktycznie zanikła. Po stopniowej odnowie  populacji niecierpka do stanu poprzedniego, zdecydowano się na introdukcję żyłkowiaka. Wybrano miejsce w Coniston Water jako miejsce pobrania larw, gdzie zamierzony wypas bydła w lesie przyczynił się do stworzenia odpowiednich warunków glebowych dla rozwoju niecierpka. W 2000 roku rosło tam 400 roślin, a w 2008 już 20 000. Tym samym wzrosła liczba larw Eustroma – z 12 w 2000 roku do 1400 w 2008 r.. Po kolejnym stwierdzeniu braku gąsienic we wrześniu 2006 r. w Derwentwater, przeniesiono 30 larw z Coniston Water. Rok później jednak nie odnaleziono gąsienic. Powtórzono procedurę tym razem z czterdziestoma gąsienicami. We wrześniu 2008 r. odnaleziono 4 larwy, zatem korzystając ze znacznej ilości larw w Coniston Water w tym roku, przeniesiono 150 kolejnych gąsienic w celu wzmocnienia reintrodukcji. ( Więcej o wprowadzeniu w: Conservation Evidence 2008, 5 str 80-82 artykuł Johna Hoosona i Kay Haw).

Niecierpek na brak cierpliwości i łysienie

Łacińskie nazwy żywiciela kobierczyków:  „impatiens” (niecierpliwy, drażliwy) i „noli-tangere” (nie-dotykaj) wskazuje na natychmiastowe pękanie dojrzały owoców pod wpływem dotyku. Wówczas nasiona są wyrzucane na pewną odległość. Ta jednoroczna roślina o pięknych, dużych i żółtych kwiatach z charakterystycznie zagiętą ostrogą lubi wilgoć i cień. Rośnie w wilgotnych lasach liściastych i zaroślach, na skrajach, zacieniona przy strumieniach i w łęgach, na glebach bogatych w próchnicę. Rodzimy, należy do rodziny niecierpkowatych Balsaminaceae. W Polsce rozprzestrzeniają się śmiało inne niecierpki, przybysze z Azji: niecierpek drobnokwiatowy Impatiens parviflora i niecierpek gruczołowaty Impatiens glandulifera.

 1. Niecierpek pospolity koło zamku Radosno                                                                                                                                                

2. Niecierpek pospolity: pęknięta torebka

3. Łan niecierpków przy drodze do Andrzejówki

Ma szerokie zastosowanie lecznicze. Wyciągi z tego ziela m.in. hamują reakcje autoimmunologiczne, łagodzą objawy alergiczne, hamują łysienie androgenne. Krople z niecierpka poleca się… niecierpliwym.  Nasiona mogą być spożywane na surowo, natomiast pędy są szkodliwe i stają się jadalne po dłuższym gotowaniu i odlaniu wody. Roztarte liście i łodygi (wyciśnięty sok) łagodzą bóle przy potłuczeniach, ranach i poparzeniach pokrzywą.

Wędrując po górach Suchych bez trudu latem można go spotkać, a zatem także kobierczyka żyłkowiaka. Przykład angielskich wysiłków na rzecz zachowania wspólnot tych miernikowców pokazuje po pierwsze, w kontekście zamierzeń kopalnianych, że  docenia się dopiero to, czego brakuje. Jak powietrza. W krajach Europy Zachodniej dopiero teraz dostrzega się brak różnorodności przyrodniczej. Poziom i jakość tej różnorodności jest zdecydownie wyższy w Polsce. Po drugie, przykład kobierczyka i niecierpka uwidacznia podstawową zasadę życia: organizmy i żywioły są ze sobą powiązane. Los tego owada zależy od tej rośliny i odwrotnie. Kobierczyki wpływają na los poszczególnych niecierpków. W świecie, w którym zaszły tak daleko idące zaburzenia równowagi przyrodniczej, takie miejsca z dziką przyrodą jak w górach Suchych są bezcenne.

Trzeba jednak przyznać, że prośbę poprzedziło, zaskakujące naszym zdaniem, przedstawienie własnego stanowiska. RDOŚ jednoznacznie opowiada się przeciwko inwestycji, a dokładniej mówiąc, wskazuje na brak przekonywujących argumentów odnośnie do braku zagrożeń dla integralności sieci Natura 2000 ze strony inwestora. Czytamy bowiem, że ” przedłożony Raport (…) oraz jego uzupełnienie zawarte w Aneksie nr I nie wykazał w przekonywujący sposób, iż przedmiotowa inwestycja podczas całego okresu eksploatacji nie będzie oddziaływać znacząco na przedmioty ochrony ww obszarów Natura 2000 oraz na spójność i integralność sieci, a także na gatunki roślin i zwierząt chronione na mocy przepisów prawa krajowego.” Działania minimalizujące, zaproponowane przez autorów Raportu Murillo, nie zabezpieczą siedlisk przed pogorszeniem stanu ochrony.

RDOŚ wskazuje na sprzeczności dwóch ekspertyz ornitologicznych, Cezarego Dziuby i Jana Lontkowskiego. Przypominamy, że Cezary Dziuba po dokonaniu inwentaryzacji ptasiej na zlecenie Akszak Consulting nie podpisał się pod wnioskami Mirosława Okińczyca, autora Raportu Murillo, jednoznacznie łagodzącymi zagrożenia ze strony potencjalnej kopalni. Wówczas Okińczyc zwrócił się do Jana Lontkowskiego, ornitologa z Muzemu Zoologicznego we Wrocławiu, który dokonał interpretacji danych po myśli inwestora. RDOŚ zauważa niespójność wniosków Okińczyca i Lontkowskiego z autorem inwentaryzacji, a także brak uwzględnienia efektów długoterminowych na awifaunę masywu Klina.

Ani Raport, ani Aneks do Raportu Agaru/Murillo nie wykazuje wpływów inwestycji na migrujące ptaki i nietoperze. Brakuje rzeczowej analizy fauny płazów i gadów, a także działań osłonowych dla bezkręgowców. Nie dokonano właściwej i pełnej oceny oddziaływań skumulowanych na środowisko.

RDOŚ przywołuje opinię jednego z autorów inwentaryzacji na zlecenie Akszaku, dr Zygmunta Kąckiego, botanika, który jako członek RROP jednoznacznie wskazał, że inwestycja w obu wariantach będzie miała negatywny wpływ na obszary chronione i trudno zaproponować jakiekolwiek działania minimalizujące lub kompensacyjne w obliczu takiego spektrum zniszczeń siedliskowych.  Również Dyrektor Dolnośląskiego Zespołu Parków Krajobrazowych ocenił negatywnie inwestycję jako zagrożenie dla parku krajobrazowego z którym potencjalna kopalnia będzie sąsiadować.

Zachęcającą rzeczą jest, iż wydaje się, że w RDOŚ wrocławskim czytali uwagi stron postępowania i osób prywatnych. W przeciwieństwie np. do Andrzeja W. Jasińskiego, który, jak sądzimy po lekturze jego koreferatu, wydaje się być oporny na całościowe i rzetelne ujęcie tematu, RDOŚ powołuje się na uwagi różnych stron konfliktu i można dostrzec ich wpływ na sformułowanie stanowiska przesłanego do GDOŚ.

Omawiany dokument można pobrać tutaj: rdos do gdos.

Swoją drogą, zastanawiamy się, czy rzeczywiście ta sprawa jest tak złożona ? Czy kolejne odwołanie się do kolejnego organu opiniodawczego to nie jest próba zabezpieczenia ? Jeśli KKOŚ wyda decyzję taką jak jego regionalny odpowiednik -  RKOŚ, w jaki sposób podejść do tych wszystkich słusznych racji przemawiających za tym, aby tam nie budować łomów ? Obecnie są to również racje RDOŚ-u. Powiemy wtedy – no cóż prawda, zagrożeń jest mnóstwo, i te obszary naturowe, i ta jakość życia mieszkańców kiepska…ale Warszawa przegłosowała… kolejny Jasiński lub inny Kowalski dla którego góry Suche to punkt na mapie… wbrew wszystkiemu i wszystkim.

Burmistrz Mieroszowa odpowiedział na list prezydenta Wałbrzycha Romana Szełemeja rozsyłając gdziekolwiek to możliwe,  do 12 różnych instytucji. Ale  papież zdaje się nie otrzymał. O liście Szełemeja pisaliśmy w związku z zawieszeniem postępowania.
List Laszkiewicza dostępny jest na Bip Mieroszów, a także tutaj: 2011_09_17_odpowiedz_burmistrza
Burmistrz twierdzi:

1. Jego działania są zgodne z prawem, jego obowiązkiem jest wszcząć postępowanie.

To ulubiona mantra Laszkiewicza, która tak przylgnęła do jego osoby, że sam wypowiada ją wręcz bezrefleksyjnie w każdej sytuacji. Radna Pichowicz jasno wyłożyła na posiedzeniu Komisji Ogólnej 8 września rolę burmistrza w postępowaniu i jego możliwości, co wynika z ustawy. O ile zechce z nich skorzystać. A nie chce…

2. Istnieją liczne głosy poparcia dla kamieniołomu (Stowarzyszenie Rybnica Leśna, osoby prywatne).

Na szybko zebrane głosy poparcia ( z 3 sierpnia 2011) to kilkadziesiąt z całego powiatu wałbrzyskiego. Stowarzyszenie Miłośników Rybnica Leśna zostało założone przez zwolenników kamieniołomu u zarania sprawy Klina, to swoista przybudówka Agaru. Wiceprezes Stowarzyszenia Adam Bierda to czołowy promotor kopalni, Murillo/Agar ma siedzibę „od zawsze” w jego restauracji Darz Bór.

3. Za eksploatacją wypowiedział się pozytywnie Prezes Zarządu Polskiego Związku Producentów Kruszyw.

Ciekawe dlaczego ? Czyżby nie miał w tym interesu ? Powoływanie się na producenta kruszyw, że popiera kopalnię kruszyw jest żałosne. Jego dyletanckie wypowiedzi na temat tego, co jest korzystne dla przyrody są jeszcze bardziej żałosne. Zupełny brak wiedzy o bioróżnorodności i zależnościach ekologicznych. Wydaje się, że nie odróżnia swojego trawnika od złożonego ekosystemu.

4. Do dróg publicznych każdy ma dostęp na równych prawach.

Brawo ! I tak pisze osoba, która została wydelegowana przez społeczeństwo do dbania o jego interesy. To jest rozbój, mentalność zbója. Skoro nie możecie mi zakazać, to nic wam do tego. Zbój słucha tylko siły. Nie jest istotna jakość życia mieszkańców w powiecie wałbrzyskim. Hałas, zapylenie i niebezpieczeństwo drogowe nie mają znaczenia. Laszkiewicz wydaje się nie dostrzegać skali. Różnicy pomiędzy ciężarówką z kamieniem, a samochodem osobowym. Pomiędzy jednokrotnym przejazdem ciężarówki w ciągu dnia, a 20-krotnym przejazdem w ciągu godziny. Drogi powiatowe nie są przystosowane do obciążeń transportu z urobkiem kamienia. Nawet jeśli jakimś cudem uda się wyremontować ulicę Niepodległości, nadal pozostaną poważne uciążliwości dla mieszkańców z powodu całodobowego przejazdu ciężarówek. Powoływanie się na remont kawałka drogi w Rybnicy Leśnej to również mydlenie oczu. Kopalnia wyremontowała to, co sama zniszczyła i tylko dlatego, że kończy się jej koncesja na wydobycie.

5. Obecność obszarów chronionych nie wyklucza całkowicie przeprowadzania inwestycji.

To zależy od stopnia ochrony. Poza tym, istnieją różne inwestycje. Jedna rzecz to budowa niewielkich pensjonatów, sklepów, czy lokalnych zakładów, a druga to zniszczenie prawie 160 hektarów  dwóch obszarów Natury 2000 wydobyciem kamienia z wszelkimi konsekwencjami jak np. transport. W przypadku znanej sprawy Rospudy obowiązuje tam jeden obszar Natury 2000 i cały rząd pisowski przejechał się dosłownie na nim. Sprawa Klina jest jeszcze bardziej doniosła. Stopień ochrony jest zdecydowanie wyższy. Względy gospodarcze, jak wynika z dotychczasowej praktyki i orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, przegrywają z Naturą 2000 o czym burmistrz chyba nie wie.

6. Istnieje 16 udokumentowanych złóż melafiru w Polsce z tego 2 w gminie Mieroszów i każdy jest konfliktowy.

Ponownie, jak i na posiedzeniu Komisji Ogólnej, Laszkiewicz odwraca kota ogonem. Nawet jeśli istnieje tylko tych 16 złóż, to nie oznacza, że trzeba je wydobywać. Jeśli pod Wawelem lub pod basenem burmistrza odkryjemy melafir, złoto, platynę lub złoża ropy naftowej, czy będziemy je wydobywać ? Poza tym, do budowy dróg i torowisk nie potrzeba właśnie melafiru, rzekomo najwyższej jakości. Melafir to trachybazalt, a złóż bazaltów jest mnóstwo w Polsce. Techniczne różnice pomiędzy podtorzem z melafiru, bazaltu, czy granitu lub innego sjenitu są praktycznie żadne;  o jakości podtorza decyduje:

- uziarnienie kruszywa,
- dobre jego zagęszczenie,
- odwodnienie podtorza
- i przede wszystkim nośność gruntów rodzimych pod tym kruszywem.

Zresztą, jest prowadzony również odzysk kamienia. Na rynku polskim nie istnieją braki kamienia. Istnieje zatem uzasadnione przypuszczenie, że kamień rybnicki będzie eksportowany do innych krajów np. Niemiec ( właściciel kopalni „Rybnica Leśna” to korporacja niemiecka) podtrzymując ustaloną opinię, że kraje Europy Wschodniej stanowią bazę surowcową dla Europy Zachodniej.

Na koniec burmistrz rozwodzi się nad swoim ulubionym tematem, czyli procedurami i koncesjami, których przecież obecnie większość z nas jest świadoma. Takie wywody mają stwarzać pozór profesjonalizmu. Krótko mówiąc, to bicie piany, która ma ukryć to, co się wydarza rzeczywiście: dalsza dewastacja obszaru gminy i obniżanie jakości życia mieszkańców…. z oddaniem i zaangażowaniem.

Żale nad łąką

Dzień dobry, panie Mąka*, a gdzie jest ta łąka
z modraszkiem* w krwiściągu zaklętym ?
Gdzie las sóweczkowy*, gdzie łan storczykowy
czerwienią kukułki* rozpiętym ?

Nie, panie Mąka, to nie jest ta łąka,
gdzie siedzą z Wilkołkiem* pospołu:
Laszkiewicz* umyty, Okińczyc* syty,
a Schechtel* podaje do stołu.

Ptasznik Lontkowski* o ptaka niedbały;
Jasiński Andrzej* przemysłem nabrzmiały;
Cwojdziński Stefan* wyroki wydaje
z Hutnikiem Ryszardem*, na Ziemi rozstaje.

Dorota Bekier* klaszcze i  kiwa;
Bierda* z Urbańskim* kuflem przygrywa;
Posłuszni radni ręce podnoszą,
wolę burmistrza nad Sudety wynoszą.

Jarząbka* podają, pełnikiem* zgryzają,
tłuszcz sowi* ścieka po gębie;
przystawka z kraśnika*, zakąska z kruszczyka*;
śmiech pusty się niesie po zrębie.

Ejże, panie Mąka, pluszcz* nie golonka,
lecz żywy, strumienia nie skąpi.
Świat potokowy, świat chruścikowy,
wypływa, wilgocią nasiąpi.

Wypływa źródłami, przeciśnie skałami,
roztoczy raj dla lepiężnika*,
rozpucza* uraczy, uranem* majaczy,
uleczy sokołowskiego* gruźlika.

Oj, panie Mąka, ponura ta łąka,
kruszarką niewolnych rąbana;
niewolników kamienia, niewolników z kamienia,
łomiarzy strzałami łamana.

Bez twarzy pylarze, agarscy* handlarze,
kruszywa twardego spragnieni;
tak pyłem spoceni, pieszczotą kąpani
włodarza ramieniem spleceni.

Och, panie Mąka, straszliwa rozłąka
z górą wonną jak jałowiec.
Tylko Klin poniewierać ? Sąsiada zostawić ?
Poniewierany i Klin, i Bukowiec.

Cóż pozostanie ? Kto da posłanie
wędrowcom na dolin styku ?
Laszkiewicz alpejski* ? Czy Błaszczyk* krupierski ?
Czy Darzborowi na kamyku* ?

Zerknijcie, panie Mąka, tam leci biedronka,
nie Bierda, on derkacza* nie słucha;
tam lotnia* rozbłyska, trzmielojad* się ciska,
nad wodą się kłębi popstrucha*.

Tak, panie Mąka, łom to nie łąka*,
krzyknęli wzburzeni rodacy.
Wzburzeni zużyciem, nijakością przeżycia,
ubytkiem godności i pracy.

„Do łomu pracować !” – odwrzasnął Laszkiewicz
i uniósł miedziane swe czoło.
Drogowcy klasnęli, tuskowe* przełknęli,
że być to używać koło.

Koło zębate, drogi pękate
od samochodnych gnuśniarzy,
autostrad rozwlekłych, szerokich, rozdętych,
schlebianych tłumem pieśniarzy.

Pieśniarzy asfaltu, lenników cementu;
wilczęta stanęły – bronią im nieba,
przed sznurem pośpiechu, za płotem bezdechu,
gdy z tłumu dobiega: igrzysk i chleba !

Juże, panie Mąka, nie wstyd postronka
ukręcać dla ludu Rybnicy ?
Unisław najechać ? Podgórze rozjechać ?
Mieroszów zrujnować w bocznicy ?

Bartnickie górniki, bagowskie* szkodniki,
na zdrowym ciele góry,
kują tarasy, rżną iglaste lasy,
leśnika tam wróg – kornik bury.

Drukarza* rozumiem, potępić nie umiem,
los jego leży w świerczynie,
to jawor pewny i buk srebrny
dolnoreglowo rosnąć powinien.

Tak, panie Mąka, mówiła Iwonka*,
że życie się w łomie nie mieści,
ono w wielość ucieka, połączy, nie zwleka,
jednotą* nie psuje powieści.

Powieści o słocie, o słonki* locie,
o drobiazgu leśnego runa;
o oddechu zajęczym, o rusałczej tęczy
i dziupli, gdzie mości się kuna.

Ech, panie Mąka, daremna nagonka
na wiernego kochanka stonki.
Niech pan odpowie, serdecznie wypowie,
nie żal panu tej łąki ?

Może się zmienią, może nawrócą
z drogi donikąd wiodącej,
lecz nim to zrobią, nim myśl ozdobią,
usiądźmy po prostu na łące.

*Wiesław Mąka: były przewodniczący Rady Miejskiej w gminie Mieroszów o genialnym nazwisku, które rymuje się prawie ze wszystkim. Mieszkaniec Sokołowska. Stanowczo głosił konieczność uruchomienia kopalni melafiru na Klinie. Jego teoria brzmiała: jeśli powstanie kamieniołom na Klinie, uchronimy Sokołowsko przed łomem na Bukowcu. Na podstawie obserwacji jego zachowania przed wyborami samorządowymi 2010, wnosimy, że zdania nie zmienił. Jego teoria była wątpliwa już wtedy, bieg wypadków pognębił ją doszczętnie. Kopalnia KSS Bartnica w Rybnicy Leśnej zamierza poszerzyć wydobycie mimo agarowych podchodów. Tutaj poeta zwraca się właśnie do niego.

Modraszek: Modraszek telejus (Maculinea teleius), albo Modraszek nausithous                    ( Phengaris nausithous), motyle z rodziny modraszkowatych, oba stwierdzone w okolicy góry Klin. Ich obecność zależy od występowania rośliny żywicielskiej gąsienic – krwiściągu lekarskiego Sanguisorba officinalis oraz odpowiednich gatunków mrówek z rodzaju Myrmica. Oba gatunki modraszka objęto ścisłą ochroną w Polsce, a także Unijną Dyrektywą Siedliskową.

Sóweczka: najmniejsza sowa w Polsce, Glaucidium passerinum, objęta ochroną ścisłą, Unijną Dyrektywą Ptasią, stwierdzona w lasach świerkowych na zboczu Klina.

Kukułka: storczyk, inna nazwa „stoplamek”, na Hali pod Klinem występuje kukułka szerokolistna ( Dactylorhiza maialis), ochrona ścisła.
Wilkołek: Jerzy Wilkołek, prezes Murillo (Agar);
Laszkiewicz: Andrzej Laszkiewicz, burmistrz trzeciej kadencji w gminie Mieroszów, zwolennik budowy kamieniołomu na Klinie.
Okińczyc: Mirosław Okińczyc, właściciel Akszak Consulting, twórca raportu o oddziaływaniu na środowisko na zlecenie Murillo,
Schechtel: Marek Schechtel, pracownik Agaru (Murillo) od 2001 roku, zamieszany w aferę łapówkarską w gminie Mieroszów.
Lontkowski: Jan Lontkowski, pracownik Muzeum Zoologicznego we Wrocławiu, drugi ekspert ornitologiczny w raporcie Okińczyca.
Jasiński Andrzej: Andrzej W. Jasiński, profesor, doradca Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i członek Komisji ds Ocen Oddziaływania na Środowisko; napisał  pochwalny koreferat dla raportu Okińczyca.
Cwojdziński Stefan: geolog z Państwowego Instytutu Geologicznego, zwolennik uruchomienia kamieniołomu.
Hutnik Ryszard: geolog powiatowy, zwolennik uruchomienia kamieniołomu.
Dorota Bekier: obecnie wiceburmistrz w gminie Mieroszów, zwolenniczka uruchomienia kamieniołomu.
Bierda: Adam Bierda, właściciel restauracji Darz Bór w Rybnicy Leśnej, wiceprezes Stowarzyszenia Miłośników Rybnicy Leśnej, były członek zarządu w gminie Mieroszów, swego czasu główny promotor uruchomienia kamieniołomu.
Urbański: Bogdan Urbański, były członek zarządu w gminie Mieroszów w latach 1998-2002,  zwolennik kamieniołomu.
Jarząbek: Bonasa bonasia, ptak z rodziny głuszcowatych , stwierdzony między Klinem a Turzyną.
Pełnik: Pełnik europejski Trollius europeus, roślina chroniona z rodziny jaskrowatych stwierdzona na Hali pod Klinem.
Sowa: oprócz wymienionej sóweczki, występuje także na Klinie m.in. włochatka Aegolius funereus.
Kraśnik: motyl dziennonocny, na Hali pod Klinem stwierdzono występowanie 10 gatunków z rodziny kraśnikowatych (Zygaenidae), w tym zagrożonych wyginięciem.
Kruszczyk: storczyk na Hali pod Klinem, kruszczyk szerokolistny Epipactis helleborine.
Pluszcz: Cinclus cinclus, ptak lęgowy obszarów górskich, ochrona ścisła, stwierdzony m.in. na rzece Rybnej i jej dopływach.
Lepiężnik: W Polsce występują 4 gatunki lepiężnika, w górach głównie lepiężnik różowy (Petasites hybridus) i rzadszy lepiężnik wyłysiały (Petasites kablikianus); brzegi potoków, zarośla, podmokłe łąki.
Rozpucz: tutaj rozpucz lepiężnikowiec Liparus glabrirostris, największy krajowy chrząszcz ryjkowiec, żeruje na lepiężnikach.
Uran: smółka uranowa jest obecna w skałach sudeckich; w latach 50-tych Rosjanie prowadzili w Sudetach wydobycie uranu, m.in. w Grzmiącej, miejscowości obok Rybnicy Leśnej. U podnóża góry Klin znajduje się opuszczona sztolnia uranowa. Nie wiadomo dlaczego przerwano wydobycie. Brak danych o radioaktywności po ściągnięciu nadkładu kopalnianego i jej wpływie na ludzi oraz przyrodę.
Sokołowsko: miejscowość niedaleko kamieniołomu „Rybnica Leśna”, najstarsze uzdrowisko gruźlicze na świecie.
Agar: spółka powstała w 2001 w celu uruchomienia kamieniołomu na Klinie, zmieniła nazwę na Murillo;
Alpejski:  odnosi się do pobytu burmistrza Laszkiewicza w Alpach; dla poety jest burmistrzem, który uprawia narciarstwo w Alpach, a w górach swojej gminy buduje kamieniołomy.
Błaszczyk: Grzegorz Błaszczyk, prezes Sudeckich Hoteli i Schronisk PTTK w Jeleniej Górze, właściciela Andrzejówki; popiera uruchomienie kamieniołomu; autor poddańczego listu do Murillo; poeta widzi go jako człowieka, który bawi się w hazard – stawia na szali dobro Andrzejówki i Hali pod Klinem.
Darzborowi: Darz Bór, restauracja Adama Bierdy w Rybnicy Leśnej, siedziba spółki Murillo;
Kamyk: potocznie – kamieniołom;
Derkacz: ptak z rodziny chruścielowatych, występuje na Hali pod Klinem, objęty ochroną ścisłą i Unijną Dyrektywą Ptasią;
Lotnia: Na górze Klin znajdują się stanowiska wałbrzyskich paralotniarzy;
Trzmielojad: Pernis apivorus, ptak z rodziny jastrzębiowatych, stwierdzony na Klinie, ochrona ścisła, Unijna Dyrektywa Ptasia;
Popstrucha: Popstrucha ibiska (Atherix ibis), muchówka z rodziny Athericidae, występuje nad czystymi rzekami Sudetów, samice składają wspólnie jaja w jednym miejscu na gałęziach i pod mostami po czym umierają w kłębie.
Łom to nie łąka: podczas protestów przeciwko uruchomieniu kopalni melafiru na Klinie w 2003 roku, demonstranci zawiesili w Sokołowsku transparent z napisem: Panie Mąka, kamieniołom to nie łąka, w nawiązaniu także do działalności rolniczej jaką Wiesław Mąka prowadzi. Poeta najwyraźniej rozwinął poemat inspirowany tym hasłem.
Tusk: Donald Tusk, obecny premier Polski, zwolennik rozbudowy autostrad, tak samo jak Jarosław Kaczyński, prezes PiS-u. W tym kontekście oba nazwiska  można używać zamiennie.
BAG: Basalt Actien Gesellschaft, niemiecka korporacja kamieniołomowa, właściciel kopalni „Rybnica Leśna” na Bukowcu.
Drukarz: kornik drukarz (Ips typographus), chrząszcz z rodziny kornikowatych,  żeruje na osłabionych świerkach, wywrotach, wiatrołomach itd.
Iwonka: bliżej nieznana blondyna o głębokoekologicznej mądrości, połączenie w przyrodzie rzadko spotykane,  o statusie CR (krytycznie zagrożona).  Dobrze się rymuje z „Mąka”.
Jednota: tutaj poeta przedstawia swój pogląd na rzeczywistość; widzi różnorodność jako zasadę życia ujętą we współzależności; jej przeciwieństwem jest umasowienie, jednolitość, monokultura, impersonalizacja, wybiórczość i sterylność.
Słonka: Scolopax rusticola, ptak z rodziny słonkowatych, występuje w obrębie masywu Klina, Turzyny i Waligóry

Spotkanie rozpoczął burmistrz Andrzej Laszkiewicz krótko referując materiał jaki przekazał radnym w sprawie prowadzonych postępowań. Jak zobaczymy, również w zwykłym, suchym przedstawieniu faktów, kalendarium od 23 marca ubiegłego roku, burmistrz nie zdołał zachować bezstronności i uniknąć wywierania nacisku na rzecz uruchomienia kopalni. Do materiału burmistrz dołączył koreferat Andrzeja Jasińskiego, o którym pisaliśmy, z widoczną nadzieją na poparcie swojego nacisku, a także dokument otrzymany na swoją prośbę ze strony prezesa Państwowej Agencji Atomistyki z czerwca 2011. Jak podkreślił Laszkiewicz, nie ma zagrożenia promieniotwórczego co poparte jest wywodem PAA.

Następnie Iwona Bukowska z referatu ochrony środowiska w Urzędzie Gminy Mieroszów poruszyła kwestie prawne związane z gospodarką wydobywczą .  Zaczęła  od wywodu na temat tego,  czym jest teren, a czym obszar górniczy. Co by nie mylić. Referat ochrony środowiska to przedłużone ramię burmistrza, zatem bez zdziwienia przyjęliśmy fakt, że i takie wyjaśnienie ma na celu umniejszenie zagrożeń ze strony działalności kopalń. Dla terenu górniczego, podkreślała Bukowska, został sporządzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z roku 2004 i następnie w 2009, według już nowych przepisów, czyli z oceną oddziaływania na środowisko. Zatem obecne zamierzenie kopalni KSS Bartnica w Rybnicy Leśnej to poszerzenie wydobycia na już ustanowionym terenie górniczym. Nasz komentarz: tylko co z tego ? Poszerzy się obszar górniczy i o to chodzi. Czy potem radni nie przegłosują poszerzenia terenu górniczego ? To nie zmienia zupełnie istoty sprawy, a mianowicie zniszczenia góry Bukowiec, uciążliwości dla przyrody i ludzi oraz zablokowania rozwoju gminy. O Sokołowsku nie wspomnę.

Podkreśliła, że postępowanie odbywa się z udziałem społeczeństwa. Ostatecznie ma odbyć się dyskusja społeczna. I tutaj, uwaga, odesłała do strony gorysuche, do map i zdjęć kopalni ! Uczyniła to kilkakrotnie !!! Jesteśmy zaniepokojeni… Czyżby urzędnicy czytali tę  monotematyczną i mało burmistrzowską mównicę ?! Niestety zdjęcia zaprzyjaźnionych  z Urzędem Mieroszowskim paralotniarzy nie okazały się szczególnie przydatne, więc odsyłamy do wpisu o Zuckerbergu. Wychodzi jeszcze jedna sprawa: po tym jak paralotniarze wałbrzyscy stanęli murem za Klinem, urzędnicy postarali się o „zaprzyjaźnionych paralotniarzy”, jak wyłuszczono, mieroszowskich.  Od dzieciństwa czuję, że życie to absurd. Podobnie z podpisami: po zebraniu prawie 2300 podpisów ( o czym burmistrz nie wspomina w materiałach dla radnych), w sierpniu 2011 Murillo dostarczyło zebranych na prędce kilkadziesiąt podpisów z powiatu wałbrzyskiego.

Bukowska przedstawiła etapy rozwoju kopalni na Klinie w oparciu o raport Murillo. Po zdjęciu nakładu zostanie usypany wał, a teren kopalni nie będzie widoczny od Andrzejówki. Nasz komentarza: oczywiście to nieprawda, Andrzejówka leży tuż przy planowanej kopalni, a nawet w zasięgu strzału zakładu górniczego. Nawet jeśli odwrócimy się i będziemy spoglądać nieustannie na Waligórę, to dobiegną do nas strzały i industrialne dźwięki, a pył osiądzie nam na rzęsy.

Bukowska włożyła bardzo wiele wysiłku w wyjaśnienie terenu i obszaru górniczego. O ograniczeniach wynikających z planu zagospodarowania przestrzennego. Eksploatacja nie może wejść na stronę Sokołowska. Wyakcentowała dokonania kopalni Rybnica Leśna: prowadzony monitoring powietrza od ubiegłego roku, uzupełnione zadrzewienia i oczyszczanie wód…ale to wszystko pokaże w terenie kierownik zakładu. Nasz komentarz: dochodzą do nas wieści z samego zakładu, że kopalnia tak naprawdę wbrew zapisom przekroczyła grań Bukowca, warto to sprawdzić. Wszelkie „usprawnienia” kopalni mają charakter pokazowy, mówiąc dobitnie, to ściema, o czym poinformowali w trakcie obrad mieszkańcy Rybnicy.

Po wystąpieniach otwarto dyskusję.

Radna Justyna Pichowicz przekazała członkom Komisji własne materiały dotyczące sprawy:

 ” Jeśli chodzi o sam materiał [burmistrza] to mam prośbę, żeby wyjaśnić dlaczego nie znalazła się informacja na temat petycji, które była przedstawiona również do Urzędu w ramach procedury oceny oddziaływania na środowisko inwestycji spółki Murillo. Petycja była dostarczona z Wałbrzycha i mam dokładne informacje o terminach dostarczenia. Podpisało się w niej przeciwko kopalni na Klinie blisko 2500 osób, w tym też oczywiście mieszkańcy gminy. Jest natomiast mowa w materiale o podpisach zwolenników kamieniołomu, które spółka Murillo dostarczyła w ramach procedury 3 sierpnia [2011]. Myślę, że na tak na szybko zbierane podpisy poparcia być może miały wpływ okoliczności  jak spotkanie z 1 lipca  z mieszkańcami Rybnicy na którym spółka poinformowała o wsparciu finansowym, a także inne wydarzenia, które miały miejsce w ostatnich miesiącach służące zebraniu przychylności dla tej inwestycji.

Kolejna rzecz, które dołączyłam do materiału. Burmistrz przedstawił bardzo szeroki materiał na temat poparcia inwestycji przez Regionalną Komisję ds Ocen Oddziaływania na Środowisko we Wrocławiu (…) Natomiast była też opinia negatywna, o czym wcześniej na sesji wspomniałam, Regionalnej Rady Ochrony Przyrody we Wrocławiu. Skserowałam ją, ponieważ uważam, że te materiały [burmistrza] są stronnicze nawet jeśli chodzi o samą „suchą” procedurę.

Skserowałam też wniosek obecnego prezydenta miasta Wałbrzycha pana Szełemeja, pełne wystąpienie prezydenta do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Prosił mnie także zarząd Stowarzyszenia Paralotniowego „Sudety”, który nie został dopuszczony jako strona w postępowaniu o przedstawienie ich stanowiska sprzeciwiającego się poszerzeniu i budowie nowego kamieniołomu.

Warto podkreślić, że ten obszar Natury 2000 Sudetów Wałbrzysko-Kamiennogórskich został wyznaczony jako forma kompensacji za zniszczenia dokonane przy budowie autostrad A4 i A18. Ten obszar wytyczyła komisja Europejska. Sprawa nowego kamieniołomu, czy  poszerzenia starego kamieniołomu w Rybnicy Leśnej ma apekt nie tylko lokalny, ale  będzie miało wydźwięk międzynarodowy jeżeli pan burmistrz wyda decyzję dla inwestora. To po pierwsze. Po drugie, pani Bukowska też wspomniała o aspekcie transgranicznego oddziaływania na środowisko, więc musimy być świadomi, że całej sprawie przygląda się środowisko międzynarodowe i strona czeska.

Pani Bukowska też wspomniała, że wniosek o zmianę koncesji niczego nie zmienia, ponieważ nie zmienia obszaru wydobycia. Zmienia bardzo dużo, ponieważ ta koncesja daje prawo na wydobywanie kamienia przez kolejne 30, czy ileś lat; a obecna koncesja kończy się w 2015. Więc mimo tego, że ten obszar jest w planie zagospodarowania przestrzennego, bo jest, to zupełnie inna kwestia, to nie mogliby wydobywać tego kamienia, gdyby nie w tej chwili rozpoczęcie procedury o zmianie koncesji. Jest to bardzo ważna sprawa na którą możemy mieć teraz wpływ.

Mówiąc o inwestycji planowanej przez Murillo – a że tutaj  będą ekrany, tutaj tak będzie robione itd – chciałam powiedzieć, że to jest kwestia dni, ale nie jest powiedziane, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodni tę inwestycję, ponieważ on ma wydać decyzję bądź uzgadniającą bądź nie. To jest ważne. Chciałam podkreślić rolę burmistrza,  z czym sam burmistrz często się nie zgadza. Burmistrz mógłby, wedle polskich przepisów, powstrzymać całą tę procedurę związaną z rozszerzaniem pola wydobycia w naszej gminie.  Ustawa o ocenach oddziaływania na środowisko mówi, że jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko, czyli na przykład z konsultacji społecznych jakie w tej chwili się toczą, wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż chce wnioskodawca, czyli np Murillo, to organ prowadzący, czyli burmistrz, winien zaproponować inwestorowi bardziej zasadny wariant, a jeżeli inwestor się na to nie zgodzi to burmistrz może odmówić wydania decyzji środowiskowej, a to pociągnie za sobą brak możliwości wydania koncesji. Tym bardziej zasadnym wariantem, zgodnie z prawem, może być rezygnacja z realizacji przedsięwzięcia na górze Klin i Bukowcu. Zatem to nie jest tak, że to jest tylko kwestia procedury administracyjnej, burmistrz może pokazać, że nie jest przychylny takim inwestycjom w naszej gminie.

Kolejny argument, który poruszają inwestorzy planujący tutaj wydobywanie przez dziesiątki lat kruszywa to obecny  postęp w wydobywaniu kruszywa dla kraju i występowanie zasobów kruszywa na Dolnym Śląsku.  Nie wynika z tego, że bez tych kopalni kraj nie poradzi sobie z budowaniem autostrad, poza tym nie ma żadnego wpływu na to, gdzie to kruszywo będzie sprzedawane, czy  na polski rynek, czy do Niemiec. Tak samo nie mamy wpływu na to, czy te ciężarówki z kruszywem będą jeździły do Wałbrzycha wytyczoną obecnie drogą, czy równie dobrze może być stworzona nowa bocznica w Mieroszowie, Głuszycy, gdziekolwiek. Na przykład będzie przeciążona droga w Wałbrzychu. Wałbrzych może też przedstawi swoje stanowisko. Myślę, że miasto będzie robiło wszystko, żeby zwiększona liczba tych ciężarówek przez miasto nie przejeżdżała. Możemy mieć zupełnie nową sytuację.

Krótko powiem jeszcze, że jak większość z państwa pamięta, cała ta kwestia związana z wydobyciem melafiru na górze Klin rozpoczęła się wiele, wiele lat. Powstała spółka Agar. Na spotkaniu 1 lipca przedstawiciel spółki Murillo przyznał, że jest to ta sama firma, tylko zmieniła wpis do KRS-u, jest nowa nazwa. Spółka Murillo, która w tej chwili wystąpiła o uzgodnienie tej inwestycji jest tak naprawdę Agarem. Warto przypomnieć, że przedstawiciel tej spółki w przeszłości skorumpował trzech członków zarządu gminy Mieroszów, o czym też było głośno, w celem zdobycia przychylności dla inwestycji. Sąd okręgowy w Świdnicy wyrokiem, widziałam ten wyrok, z dnia 30 marca 2010  skazał cztery osoby w tej sprawie. Wówczas cała procedura w sprawie rozpoczęcia inwestycji na Klinie została cofnięta, koncesja, którą przyznano też została cofnięta. Tutaj są podane powody dla których wojewoda odmówił  uzgodnienia tej inwestycji i zdaniem wielu osób, również moim te powody się nie zmieniły: znaczące, negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na siedliska przyrodnicze i obszary naturowe itd, brak zaistnienia przesłanek w postaci koniecznych wymogów nadrzędnego interesu publicznego, czyli tego, że bez tej inwestycji zahamuje się budowa autostrad w Polsce; wysokie ryzyko znaczącego oddziaływania na środowiska przyrodnicze oraz ludzkie, czyli brak alternatywy dla istniejącego sposobu wywozu kruszywa. W planach krajowych związanych z wydobyciem kruszyw mówi się o tym, aby iść w kierunku kolejowego transportu urobku, a tutaj nie ma takiej opcji.

Mam nadzieję, że przedstawiłam państwu trochę z innego punktu widzenia całą sprawę.”

W odpowiedzi Bukowska wskazała, że w materiałach burmistrza jest wzmianka o posiedzeniu Regionalnej Rady Ochrony Przyrody. Tak, tylko nie ma wzmianki  o tym, jakie zajęła stanowisko, gdy w tym samym czasie burmistrz rozpisuje się o stanowisku Komisji ds OOŚ. Mówiła o planach z 2003 budowy drogi dla transportu urobku kruszywa, które nie doszły do skutku ze względu na niestety (!) cenne siedliska przyrodnicze. A jakże, droga miała iść równolegle do obecnej drogi w Unisławiu, a bocznica stać przy obecnym moście kolejowym pod Stożkiem Wielkim. Nie tylko ekolodzy się temu sprzeciwili. Z niezrozumiałych względów dla mnie sprzeciwili się mieszkańcy Unisławia. Dlaczego ? Czyż to nie wspaniałe życie gdy wiatr zawiewa ci pył na domy i huczy przeładownia pod oknem ?  Uwaga dla urzędników, gdyby czytali: to był sarkazm !

Pichowicz zauważyła, że nie zmienia to faktu, że tej alternatywy nie ma. Niestety  jest obszar Natura 2000 – odpowiedziała pani z referatu ochrony środowiska – i nie jest to możliwe wytyczenie innej drogi niż ta która jest. Radny Wujda też załamywał ręce, że przez tę Naturę 2000 nie pozwalają im budować dróg.

Pichowicz bystro zauważyła więc, że brak alternatywy dla transportu urobku jest argumentem za tym, aby nie zwiększać wydobycia i nie budować nowej kopalni, ponieważ kamień będzie transportowany drogą powiatową, lub w przypadku zablokowania tej drogi, będzie wywożony przez gminę Mieroszów. Może warto więc temat powstawania nowych kamieniołomów w gminie zamknąć ? Jest wiele innych obszarów na Dolnym Śląsku i mniej cennych, gdzie można wydobywać. No chyba, że rada postanowi, że nasze cenne i idące w kierunku turystyki obszary mają pójść w kierunku obszarów górniczych.

Bukowska odpowiedziała, że rozwój turystyki wokół Andrzejówki nie został zahamowany, ponieważ pewien inwestor otrzymał pozwolenie na budowę wyciągu tamże. Genialne ! Hm, w takim razie za jakiś czas na tym wyciągu będzie sobie sam zjeżdżał, może rodzina pomoże i rodzinny interes będzie się kręcił… Bo tak mówią zapisy gminy.

Głos zabrał Robert Szymala jako przedstawiciel prezydenta Wałbrzycha. Podziękował za wystąpienie radnej Pichowicz wskazując, że takie stanowisko leży w interesie również wałbrzyszan. Podkreślił, że prezydent Wałbrzycha kategorycznie sprzeciwia się omawianym inwestycjom. Gmina Mieroszów miała znaleźć sposób na transport z urobkiem na własnym obszarze. Kilka lat temu zapewniano na takim samym spotkaniu w Mieroszowie, że działalność górnicza w gminie nie będzie oddziaływać negatywnie na miasto Wałbrzych. Sytuacja na dzień dzisiejszy jest skrajnie niekorzystna dla Wałbrzycha, ponieważ już obecny kamieniołom jest obciążeniem dla miasta, a jednocześnie planuje się uruchomienie  nowego łomu. Trudno zgodzić się z tezami w raporcie, że pomijając Naturę 2000, te obciążenia są znikome. To co najmniej dwukrotne obciążenia. To oddziaływanie jest bezpośrednim oddziaływaniem na obszar gminy Wałbrzych. Teza, że nie dało się zrealizować w zgodzie z Naturą 2000 drogi transportu niż obecna, nie może sankcjonować i usprawiedliwiać rozwoju działalności górniczej w oparciu o istniejący system w transportu, szczególnie, że jest sprzeczna z polityką transportową Dolnego Śląska. Rozwój górnictwa skalnego może się odbywać wyłącznie drogami kolejowymi. System transportu w województwie nie jest przystosowany do takich obciążeń.

Na dzień dzisiejszy można uruchomić kilkadziesiąt kamieniołomów na terenie Sudetów, które będą miały takie same wartości techniczne wydobywanego kruszywa i jedynym problemem związanym z tą działalnością jest to, że te pola nie należą do spółki Murillo, ani do spółki Bartnica. Powiedział: „Wydaje mi się, że jeśli to jest tylko ten argument to należy się poważnie zastanowić, czy przesłanki do utrzymywania górnictwa na państwa terenie, który niewątpliwie ma wpływ na całą aglomerację wałbrzyską, jest zasadny. Naszym zdaniem, mogę przywołać wystąpienie prezydenta Wałbrzycha, ta działalność jest skrajnie szkodliwa dla rozwoju całej aglomeracji.”

Następnie mówił Tadeusz Wendycz, mieszkaniec Rybnicy Leśnej, najbliższy sąsiad obecnej kopalni. Proponował radnym, aby przyjrzeli się, czy rzeczywiście kopalnia nie weszła już na obszary, o których Bukowska twierdziła, że zakład tam nie może wejść. Poza tym, pomiary zapylenia i hałasu są robione przy wyłączonym zakładzie, bądź w dni deszczowe, albo w odmiennym kierunku. 2 września tego roku pomiędzy 20-21 h było niesamowite zapylenie. Dzwonił do pana Płatka, kierownika zakładu z informacją o tym wydarzeniu. Wchodzi tutaj w grę zdrowie i życie. „Tak traktować wieś ?! Skąd się dowiedziałem o dzisiejszym spotkaniu ? Bo droga czysta, umyta, dziś samochodów jest mniej. Nie wiedziałem o spotkaniu, ale zdziwiło mnie te sprzątanie. Zerknąłem do internetu i wszystko było jasno. Moja propozycja jest taka, aby włączyli zakład, grysownie itd. w trakcie przeglądu.”

Burmistrz w odpowiedzi dla Szymali z Wałbrzycha stwierdził, że jest tylko 15 udokumentowanych złóż melafiru na Dolnym Śląsku, z tego dwa w gminie Mieroszów. Uważa, że to pozytywne z tego tytułu, że są miejsca pracy, dochody gminy i to, co z tego surowca się produkuje. Nie jest to kwestia wyboru. Powołał się na koreferat Jasińskiego. Według niego, mamy naturalny konflikt, bo z  jednej strony mamy siedliska naturowe, a drugiej złoża i trzeba to jakoś pogodzić. Jako gmina nie zgadzali się na stworzenie obszaru Natury 2000 z powodu tego konfliktu, już istniejącego wydobycia. Planowali drogę, która pomijała Wałbrzych i miała znajdować się poza strefą zabudowań Unisławia. Spotkali się z negatywną opinią w związku z obszarem naturowym. Kolej zatem nie wchodzi w grę. W kopalniach granitu także transport jest kołowy. Drogi publiczne mają taki statut, że każdy może z nich korzystać. Jest to uregulowane prawnie. Oczywiście nikt by nie chciał, aby koło jego budynku przejeżdżał transport, ale takie uwarunkowania wskazują, że nie jest to możliwe.

W odpowiedzi dla Wendycza rzekł, że zakład prowadzi monitoring zapylenia i podlega kontroli przez różne instytucje z czego gmina korzysta. Nie ma obecnie innego rozwiązania transportu urobku.

Waldemar Wagner ze Stowarzyszenia Miłośników Rybnica Leśna powiedział, że wyniki zakładu są wspaniałe, ale rzeczywistość jest zupełnie inna. Kopalnia bardzo się broniła przed monitoringiem, ściągnięto nawet jakiegoś profesora, który argumentował, że to jest bardzo drogie. W międzyczasie, pomiędzy kontrolami, dzieję się coś zupełnie innego. Pokażą wam nowy ciąg technologiczny, odpylnie itd „Właśnie 2 września podjechałem pod silos, gdzie jest zmagazynowany pył, o godzinie 10.  Oni go otwierają i sypią na łyżkę. W tym momencie okolica jest siewna, bo to jest pył, to mączka. Pył wywozi się na wyrobisko i wysypuje. To jest robione w nocy. Ten monitoring to kpina. Jeśli nie zmusi się kopalni to stałego monitoringu, to nic się nie zmieni.”

Mieliśmy bardzo zniszczoną drogę. Dopiero zagrożona nieprzedłużeniem koncesji, zakład wyremontował tę drogę. Dlatego zanim cokolwiek kopalni zostanie dane, wymuśmy na nich doprowadzenie zakładu do normalnej eksploatacji . Tu mówi się, że ten zakład nie jest uciążliwy dla środowiska. Proszę przyjechać i zobaczyć pył kamienny na mojej wiśni ! Fakt, że kopalnia się przygotowała to tego, aby nie byli uciążliwi dla środowiska, tylko na trzeciej zmianie w ogóle z tego nie korzystaja. W nocy puszczają wszystko w powietrze. Tylko stały monitoring. To tylko zabawa w wożenie komisji, kontroli, a oni się przygotują, posprzątają itd Proszę przyjechać wtedy, kiedy nie są przygotowani, proszę przyjechać w nocy. To mój problem od lat, przez lata nie mogliśmy od nich nic wymusić. Dopiero wymuszenie na nich, że dostaną coś, jeśli zrobią coś od siebie daje efekt. Kopalnia przepięknie omija te tematy. Gdy ściągnięto samochód z miernikami zapylenia, kopalnia zatrzymała produkcję na miesiąc czasu ! My mieszkańcy bardzo cierpimy z tego powodu. Proszę radę, aby pomogła nam na naszym terenie. Zanim się coś da, niech oni najpierw zrobią. Nie, że oni obiecają, że zrobią to kiedyś. Obiecali, że zrobią myjnię dla samochodów. Fakt myją, ale w trakcie tworzą błoto po którym się jeździ. Zanim powiecie cokolwiek na tak, proszę bardzo o wymuszenie na kopalni dalszych kroków.

Burmistrz odpowiedział, że zakład ma własny sprzęt obecnie do mycia i robi to na bieżąco…

Wendycz dodał, że zamiatarka wywołuje okropny hałas, natomiast polewaczka wzbija pył, który polewa pod ciśnieniem, a który osiada potem na okna, obejście itd, na co radny Wujda zareagował, że tak jak to się dzieje np. w Wałbrzychu ze spryskiwaniem ulic, są dobre rzeczy i złe, w trakcie zamiatania tumany kurzu się unoszą. Nie mieszkam w mieście, mieszkam na wsi – odparł Wendycz – chcę wypocząć. Chciałbym, aby te sprawy były załatwiane na zakładzie, a nie na wsi. My mamy dobrą wodę, prosimy zakład, aby myli u siebie, a nie u nas.

Teresa Roszkowiak z Komitetu Obrony Praw Mieszkańców Wałbrzychu przypomniała, że gmina Mieroszów w swojej strategii ma zapis o ukierunkowaniu na turystykę. Schronisko Andrzejówka właśnie uzyskało drugie miejsce w rankingu schronisk górskich w Polsce. To jest ogromny potencjał. Szwajcaria żyje z turystyki. Państwo nie jesteście skazani tylko na kamieniołom, a proponuje się tutaj kamieniołom o powierzchni 160 h w ramach zrównoważonego rozwoju ! Obszar wydobywczy Murillo ma mieć 30 h, natomiast obecna kopalnia chce rozszerzyć obszar do 130 h. Jak się to doda, to wychodzi największe przedsięwzięcie kopalniane w Europie ! Znika cały teren! I dzieje się to w gminie, która ma ambicje turystyczne.

Pan burmistrz od początku bardzo przychylnie patrzy na poczynania spółki Agar, teraz Murillo. Na jednym z posiedzeń powiedziałam, że Agar miał uchyloną koncesję z powodu nierozwiązanej bariery transportowej. Pan burmistrz w obecności radnych powiedział, że nie wie, czy Agar to to samo co Murillo. W tej chwili bez żadnych trudności identyfikuje Murillo z Agarem. Pan Schechtel przychodzi i mówi 1 lipca: owszem odsiedziałem swoje, bo skorumpowałem. Przy przystępowaniu do przetargu, podaje się wypis o niekaralności. Wtedy można zobaczyć, czy to przedsiębiorstwo jest godne zaufania; że można powierzyć mu publiczne pieniądze. To świadczy o ludziach, którzy to robią. Przychodzi człowiek i mówi, owszem dawałem, przeszło, zmieniliśmy nazwę…

W 2003 roku burmistrz, na pierwszym posiedzeniu, gdy był zmieniany plan oświadczył nieprawdę na rzecz Agaru mówiąc, że jest plan i teren górniczy, i na tej podstawie została wydana pierwsza koncesja dla Agaru, która została uchylona przez wojewodę tylko dlatego, że to była nieprawda. Od lat jak obserwuję argumenty mieszkańców są ignorowane. Gmina planowała drogę z urobkiem do Unisławia. Ekolodzy i różne inne organizacje i instutucje twierdziły, że ta droga jest niemożliwa do realizacji. Informowano na piśmie pana burmistrza, że to przedsięwzięcie nie będzie miało możliwości powodzenia z tego właśnie względu, że wyznaczono obszar Natury 2000 o czym mówiła pani Pichowicz rekompensujące tamte obszary przy budowie autostrady. Pan burmistrz te informacje zignorował, poczynił nakłady, projekty, informował państwa, że będzie droga zamienna. Skoro nie ma możliwości wywozu urobku, skoro są tak cenne siedliska i koliduje to z prawem międzynarodowym, a są cenne walory turystyczne, to  po co wchodzić w ten kamieniołom ?!

Mamy nie dobre doświadczenia z obecnym kamieniołomem. W 1995 roku został uchwalony plan, który dopuścił do eksploatacji. Jest tam zapisane: ekrany ochronne, droga technologiczna. Mamy 2011 rok, w tej chwili próbuje się jakąś fasadę tworzyć po 16 latach. Tak realizuje postanowienia kopalnia. Oni nie reagują na to, co się dzieje wokół. Wywiozą co się da, zostawią dziurę i pójdą sobie. Pieniądze eksploatacyjne jakie wpłacają do gminy są nieadekwatne do tego co robią. A jeśli chodzi o ulicę Tunelową, to tam nikt nie myje, można pojechać i zobaczyć jak jest czerwono. Tam jest przesypownia. Przejazd ciężarówki o 4 lub 5 rano, która hałasuje na miarę grzmotu, domy drżą…powtarzam to dziesiątki razy dla tego gremium, to nie jest kwestia tego, że jest to droga publiczna. Wyprowadza się ruch z miast na zewnątrz jeśli są przeciążone, buduje się obwodnice, taka jest strategia państwa, a nie wprowadza ciężarówki do miast. Droga jest publiczna, ale dla wszystkich i ma służyć ludziom tak, aby im nie szkodzić.

Piotr Blachnik ze Stowarzyszenia Paralotniowego „Sudety”, którego stanowisko otrzymali radni na piśmie, zauważył, że warto byłoby zapytać tych zaprzyjaźnionych paralotniarzy, o których wspominano, czy są zadowoleni z tego, że jest planowane otwarcie nowej kopalni na Klinie. Bo jeśli do tego dojdzie, to ten pan w zielonych butach, który tak radośnie lata [chodzi o zdjęcie paralotniarzy z Mieroszowa] to tam latać nie będzie.

Jako turysta, który od dziesięciu lat chodzi po Górach Kamiennych wyraził zdziwienie, że w takim miejscu i z tak wielką siłą, realizuje się takie inwestycje. Gmina Mieroszów znana jest przede wszystkim z Gór Kamiennych, Góry Kamienne znane są z Andrzejówki, z Hali pod Klinem, z Waligóry, Włostowa, Kostrzyna, Suchawy. To są miejsca turystyczne w które przyjeżdża mnóstwo ludzi wypoczywać. Jest to zadziwiające, że jest tak duża siła, aby ten turystyczny charakter gminy pogrzebać. Proszę zobaczyć, jak bardzo konfliktowa jest to lokalizacja. Mamy przyrodę, mamy turystów, narciarzy, paralotniarzy, mieszkańców… Czy da się znaleźć przykład cięższy gatunkowo ?

Była mowa o tym, że obecny i nowy kamieniołom nie wpłyną na turystykę i narciarstwo, została wydana zgoda na nowy wyciąg. Zgodzę się z tym, ale dopóki nie wykroi się zbocza pod kamieniołom, to będzie funkcjonowało. Nie jest to do końca mierzalne. Dlatego postanowiliśmy utworzyć internetową petycję, gdzie wpisało się  około1200 osób i listy odręczne, gdzie zebraliśmy około 1000 podpisów. Mamy obecnie około 2300 podpisów. Może wpłynie na świadomość, że ci ludzie przestaną przyjeżdżać, bo oni jadą w góry, a nie do wielkiego zakładu przemysłowego jakim najprawdopodobniej staną się te tereny. Czy te podpisy dotarły do gminy ? Dlaczego o tym fakcie nie zostali w wykazie  poinformowani radni ?

Bukowska odpowiedziała tylko na pytanie odnośnie do debaty publicznej, twierdząc, że pod koniec postępowania odbędzie taka dyskusja w Urzędzie. Ani Blachnik, ani Pichowicz nie otrzymali odpowiedzi na pytanie o brak informacji o podpisach zwolenników zachowania góry Klin koło Andrzejówki.

Szymala zwrócił uwagę, że nie używał słowa melafir, ale mówił o surowcach na budowę dróg, do czego nie tylko nadaje się melafir. W tym kontekście mówił o  ilości złóż. Dla budowy dróg w Polsce nie trzeba otwierać kopalni w gminie Mieroszów. Ani minister infrastruktury obecny, czy poprzedni, ani Dyrekcja Dróg i Autostrad nie twierdzą, że  mają problem z kruszywem.  Są podobno w niektórych miejscach problemy z piaskiem.  Natomiast istnieje brak dobrze zagospodarowanych terenów turystycznych. Dlaczego nasi sąsiedzi mogą realizować swój potencjał w branży turystycznej a my nie ? Wałbrzych też chce być miastem turystycznym, to te same góry. Te tereny świetnie nadają się dla paralotniarzy, wycieczek pieszych i rowerowych itd. Śmiem twierdzić, rzekł Szymala, że państwa tereny nadają się do turystyki znacznie lepiej niż wałbrzyskie. Inwestować trzeba, ale w obiekty turystyczne: schroniska, motele, pensjonaty itd. To można na tych terenach wykorzystywać przy współpracy z organizacjami ekologicznymi i instytucjami ochrony środowiska ze względu na szczególne walory przyrodnicze tych terenów, które są unikalne. Jesteśmy przed rozdaniem nowych środków unijnych. Unia wskazuje, że te środki będą wydawane na rozwój miast, a nie przemysłu. Ubieganie się o te środki wymaga wykazania, że podmiot jest prośrodowiskowy. Czy taka skala górnictwa w waszej gminie będzie uznana za działanie prośrodowiskowe ? Czy będą was wspierać, gdy wasza gmina wyraźnie odgradza się plecami od działań prośrodowiskowych ?  Nie jest argumentem, że droga technologiczna nie jest do zrealizowania. Decyzja odmowna mówiła wyraźnie, że odmowa jest z powodu braku zagwarantowanego transportu urobku kruszywa. Na dzień dzisiejszy w oparciu o państwa dokumenty, nie widzę, aby cokolwiek się zmieniło w tej sprawie.

Burmistrz podziękował sarkastycznie za sugestie co do wykorzystywania środków unijnych wskazując na rankingi w których gmina Mieroszów zajęła wysokie miejsca za wykorzystywanie tych środków. Twierdził, że gmina musi pogodzić przemysł z turystyką, i nie mówi tylko o kamieniołomie, ale i innych zakładach w gminie. Potrafi sobie radzić ze stroną przemysłową. Zaczął wywód o rolnictwie indywidualnym w gminie, które korzysta z dopłat unijnych.  O oznakowanych ścieżkach rowerowych i wiatach. Gmina wyróżnia się jeśli chodzi o inwestycje drogowe w porównaniu z Wałbrzychem. Zabolało burmistrza to, że nie zauważa się tych działań. Rozwijamy się jako gmina – powiedział burmistrz – i chodzi o to, żeby to pogodzić, ale oczywiście nie wszystkich możemy zaspokoić – organizacje ekologiczne i gminę Wałbrzych, tego nie da się zrobić. Nie ma innego rozwiązania jeśli chodzi o transport, próbowaliśmy. Wszystkie dokumenty, które funkcjonują w gminie Mieroszów zostały zrealizowane zgodnie z literą prawa.

Wagner uzupełnił swoją poprzednią wypowiedź odnośnie do wiarygodności obecnego zarządu. Pan prezes kopalni pokazywał swego czasu radnym jak będzie wyglądała kopalnia przyszłościowo. Pokazywał nieckę i kamieniołom nie miał być widoczny z drogi. Cała struktura zakładu miała być przeniesiona do niecki. Piękna perspektywa ! A co się okazało ! Gdy jedziemy do Andrzejówki, przejeżdżamy obecnie przez środek kamieniołomu. Wyremontowano te obiekty, które są, nie zostały przeniesione do niecki. Pan prezes na sesji opowiada i zawozi radnych: tu będzie to, a tutaj to. Zatem jeszcze raz, na cokolwiek wyrazicie zgodę, najpierw niech oni zrobią. Najpierw niech przeniosą zakład, niech zrobią monitoring. Gdyby pan burmistrz zlecił policji kontrolę drogi powiatowej po której jeżdżą ciężarówki, to kopalnia stoi już dzisiaj. To nie jest sprzęt przystosowany do korzystania z drogi powiatowej. Jakikolwiek wypadek auta prywatnego z tym sprzętem  i jest problem. To jest sprzęt górniczy, który nie może poruszać się po drogach publicznych. Nic nie zostało zmienione.

Bukowska przyznała, że była mowa o przeniesieniu do niecki i nie zostało to wykonane. Roszkowiak przekazała dodatkowe podpisy mieszkańców Rybnicy Leśnej, którzy nadal tam mieszkają.

Podniósł się głos, że należy zastanowić się nad tym, czy Mieroszów ma nadal stawać się zaściankiem. Cały świat dąży do ograniczenia przemysłu i rozwoju turystyki. Burmistrz chce stworzyć muzeum z Mieroszowa. Jakiś radny zaproponował sarkastycznie, aby na następne posiedzenie przybył z listą inwestorów, którzy będą budować te pensjonaty i motele, aby Mieroszów nie został zaściankiem. I tak skończyło się posiedzenie Komisji Ogólnej. Radni udali się do kopalni KSS Bartnicy.

Podsumowanie

Jak ujął to jeden z uczestników: wśród obecnych radnych gminy Mieroszów panuje tępota i ignorancja. Niewielka część radnych  rozumie o co w tym wszystkim chodzi. Jedna z radnych wyraziła pogląd, że przecież do Andrzejówki można dojechać samochodem i tam go sobie zostawić. Radny Wujda przemawiał jak rasowy rzecznik prasowy kopalni.  Jest to smutne, niemniej istnieją też tacy, którzy posiadają inną wizję gminy. 30 września Edward Biały, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska ma wydać opinię jaką wizję on wybiera, czy burmistrzowską ukierunkowaną na zagładę góry Klin i Bukowiec, czy też poprze zwolenników zachowania walorów przyrodniczo-turystycznych gminy oraz jej rozwoju.

„Zgodnie z art.22 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym,  § 36 ust. 1 Statutu Gminy Mieroszów oraz § 7 Regulaminu Komisji Ogólnej, Przewodnicząca   Komisji Ogólnej zwołuje na dzień 8 września 2011r. o godz. 14 00 posiedzenie Komisji Ogólnej.

Miejsce  posiedzenia: sala posiedzeń Urzędu Miejskiego w Mieroszowie, teren Kopalni Surowców Skalnych w Rybnicy Leśnej.

Proponowany porządek obrad:

1. Otwarcie posiedzenia Komisji.
2. Przedstawienie porządku obrad.
3. Informacje w sprawie prowadzonych postępowań dotyczących wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięć polegających na eksploatacji złóż melafiru Rybnica I oraz złoża Rybnica Leśna ( wizytacja na terenie KSS Bartnica).
4. Sprawy różne.
5. Zakończenie obrad. „

Skład obecnej Komisji Ogólnej:

1. Błażejowska Dorota – Przewodnicząca
2. Mizera Henryk – Wiceprzewodniczący
3. Brzęcki Piotr
4. Chmielnicka Maria
5. Gałązka Robert
6. Komorowski Marcin
7. Kozłowska Agnieszka
8. Mądrzak-Wendycz Agnieszka
9. Nagórna Dorota
10. Pichowicz Justyna
11. Sierakowski Ryszard
12. Sowa Michał
13. Wolska Katarzyna
14. Wujda Mieczysław

Wreszcie radni pójdą w teren. Warto im towarzyszyć, aby lepiej widzieli to, czego mogą nie zauważyć i czego nie wiedzą. Spotkania Komisji Ogólnej są otwarte dla mieszkańców gminy. Zapraszamy.

Przeminęły te czasy. Po drugiej wojnie światowej ustroniom, wsiom,  rzekom i górom nadano nowe miana.  Od 1951 r. Andrzejówka należy do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Niemieccy mieszkańcy odeszli lub rozpłynęli się w ludności napływowej. Wydaje się, że Polak porzucił stare i zaczął nowe. Przynajmniej w dwóch przypadkach jednak tak się nie stało…

Po pierwsze, polski leśnik, a dokładniej mówiąc plantator leśny, kontynuuje dzieło niemieckich leśników. Zjawisko to nazywamy pinetyzacją (od pinus – sosna), czyli zastępowaniem rodzimych, odpowiednich siedliskowo drzewostanów drzewem iglastym, w górach świerkiem, a na nizinach sosną zwyczajną. Góry Suche są w dużej mierze „spinetyzowane”. Tam, gdzie winien rosnąć buk lub klon jawor nasadzano już w XIX wieku świerka, który jest drzewem górnoreglowym. Takie uprawy oczywiście utrzymają się tylko dzięki pielęgnacji człowieka. Przyroda daje sobie radę z takimi plantacjami na różne sposoby. Namnaża owady, przywołuje wichury lub śniegi. Kilkakrotnie w ostatnich latach silne wiatry łamały świerki. Trzaskały jak zapałki i waliły się jak kostki domina. Czapy śniegowe kruszyły strzały świerków. Na szczęście istnieje lekarstwo na pinetyzację, jest to proces odwracalny. Wystarczy dokonywać nasadzeń odpowiednich drzew, zmieniać strukturę drzewostanu lub po prostu dokonywać odnowień naturalnych, czyli samosiewu.

Po drugie, polscy łomiarze kontynuują pracę niemieckich łomiarzy. Kamieniołom na górze Bukowiec powstał przed drugą wojną o czym możemy się przekonać z poniższej pocztówki, która znajduje się na stronie Wratislaviae Amici  i pochodzi ze zbiorów prywatnych Jacka Kieka. Tam również inne, dawne obrazy z Reimswaldau (Rybnicy Leśnej).

Po wojnie, już Polacy wydobywali kamień, choć w niewielkiej ilości. Masowa produkcja rozpoczęła się w latach 90-tych, gdy na scenę dolnośląskiego przemysłu wydobywczego weszła korporacja, która od ponad 120 lat szkodzi Ziemi – Basalt Actien Gesellschaft (BAG). Niemiecka korporacja przejęła KSS Bartnicę, a wydobycie sięgnęło ponad miliona ton rocznie. Bukowiec pożerany za przyzwoleniem władz gminy Mieroszów wygląda obecnie jak borowany ząb z tą różnicą, że jest zdrowy. W 2009 r. radni pozwolili BAG-owi na eksploatację kolejnych hektarów, a w 2011 BAG wniósł o wydłużenie koncesji na wydobycie, która wygasa w 2015 r.. Na szczęście i na ten przypadek mamy lekarstwo: natychmiastowe przerwanie wydobycia i niedopuszczenie do dalszej eksploatacji dzięki wspólnym wysiłkom mieszkańców i władz gminy.

Zastanawia mnie niemiecka nazwa Klina. O ile w nazwie polskiej i niemieckiej Bukowca odbija się skład gatunkowy drzewostanu przed pinetyzacją, o tyle Zuckerberg jest bardziej tajemnicze. Czy ma związek z cukrem ? Klin byłby więc Cukrową Górą. Niemieckie „Zucker” i polskie „cukier” pochodzi od włoskiego zucchero, a ono z kolei od łacińskiego saccharum i greckiego sakkharon. Ostatecznie jednak wszystkie jakoś odnoszą się do sanskryckiego  śarkarā: otoczaki,  żwir, a także ziarna cukru, cukier, tyle, że wówczas cukier trzcinowy lub cukier z owoców. Istnieją wzgórze i góra Zuckerberg w Niemczech.

A może od nazwiska ? Ród Zuckerbergów wywodzi swój rodowód z Austrii, ale także twierdzi się, że jest to żydowskie (aszkenazyjskie) nazwisko niemieckiego pochodzenia.  Najbardziej znanym obecnie Zuckerbergiem jest Mark Elliot Zuckerberg, jeden z twórców Facebooka i dyrektor generalny tego serwisu.

Jakie jest pochodzenie ? Nie wiem.  Góra Klin pozostanie więc dla mnie Cukrzaną Górą o kształcie klińca. I zapewne nie obchodzi ją to jak ja to widzę. Góry nie przejmują się nazywaniem. Nie istnieją dla mnie, ani dla ciebie. Nie są polskie ani niemieckie. Podobnie zatem szkodnik góry, niezależnie od swojej narodowości i przynależności, niemiecki, czy polski, pozostanie szkodnikiem. Radzić nam trzeba jak pozbyć się szkodnika.

Dziękujemy za zdjęcia paralotnicze Bukowca  i Klina Marcinowi Gorayskiemu i Zbigniewowi Dece.

zdj. Marcin Gorayski

zdj. Marcin Gorayski

zdj. Marcin Gorayski

zdj. Zbigniew Deka